Als een vergeten appel verschrompeld mijn lichaam zich in de plooien van ouderdom.

De zaden van onsterfelijkheid wachten geduldig op mijn dood om tot leven te komen.

Materie is slechts traag trillende energie die voor onze zintuigen zichtbaar is geworden.

Het is mijn geest die leeft en zich bevrijdt uit de illusie van afzondering.

Voedsel

Wat je eet en drinkt, en hoeveel je hiervan consumeert, bepaalt veel over je gezondheid. Alles wat je tot je neemt, heeft invloed op je fysieke gesteldheid. Ook je geest kan je voeden, zowel met goede als slechte informatie. Films of games die geweld, verkrachtingen, wraak en haat bevatten, voeden je geest met negativiteit en agressie. Horrorfilms zijn niet onschuldig en versterken de angsten die je al hebt. Door dagelijks naar beelden van echte oorlogen te kijken, met gekwetste en radeloze slachtoffers, kan je hart verharden, en op den duur kun je zonder moeite blijven eten terwijl je naar die diepe ellende kijkt.

Hamers staan symbool voor opvoeders, terwijl de spijkers de kinderen voorstellen die door hen gevormd worden.

Het doel van opvoeders is om kinderen voor te bereiden op de wereld waarin ze terechtkomen. Ze moeten opgroeien tot zelfstandige, sterke mensen die later voor zichzelf en hun gezin kunnen zorgen. Kinderen moeten taal leren om te kunnen communiceren, de regels van beleefdheid begrijpen om serieus genomen te worden, en de gebruiken van de samenleving kennen om niet buitengesloten te worden. Vanaf jonge leeftijd hameren opvoeders op de normen en gewoonten van de maatschappij om kinderen daarin te vormen.

Een geest kan door opvoeding gevormd of misvormd worden. Sommige opvoeders slaan zo hard dat de spijkers krom buigen. Deze kinderen dragen de littekens van een harde opvoeding hun hele leven met zich mee.

In het woord "inspiratie" zit het woord "spirit," wat geest betekent. Hoe bijzonder is het dat de geest ons kan inspireren in alles wat we doen.

Einstein zei ooit:
- "Ik heb mijn begrip van de fundamentele wetten van het universum niet verkregen door mijn rationele geest."

Dicht bij

“Spreek me niet meer over God!” zei hij geïrriteerd. “Wat hebben ze me allemaal wijsgemaakt? Nu ik volwassen ben, wil ik me van al dat bedrog losmaken.”

“Mag ik dan het woord ‘God’ vervangen door ‘het leven’?” vroeg ik.

Veel ziekten ontstaan door stress en angst. Het lichaam reageert hierop op een zelfregulerende manier en probeert je tot stilstand te brengen. Velen zoeken hun toevlucht tot kalmerende medicijnen, drugs of alcohol om op die manier het hoofd boven water te houden.

Al wat je aandacht geeft zal groeien en vorderen.

Zo geef je ook aandacht aan gedachten en worden die gedachten je woorden en daarna ook nog je daden. Die daden worden na een tijdje jouw gewoonten en dan lijkt het erop dat die gewoonten uit jouw karakter voortkomen wat helemaal niet waar is. Het zijn de uitgegroeide gedachten die jij voor jezelf had aangenomen als waar. Al wat op mijn weg komt, elke ontmoeting, elk gesprek kan contradictorisch zijn met hoe ik denk en het is op die manier dat ik naar mensen hun verhaal en hun waarheid luister. Wat zij zeggen is even waar als wat mijn gedachten zeggen want mijn gedachten zijn overtuigingen die ik ooit heb aangenomen als waar. Hoeveel overtuigingen zijn er in mij gegroeid zonder dat ik ze ooit onderzocht heb of ze wel gefundeerd zijn? Of ze goed voor me zijn. Hoeveel gedachten aanvaard ik als mijn waarheid, terwijl ik ze klakkeloos heb overgenomen van mijn opvoeders.

Een rustige geest heeft geen verlangens of angsten meer. De drang naar bevrediging ontbreekt, omdat tevredenheid en volledige acceptatie je leven vervullen. Alle verlangens en angsten komen voort uit de gedachte dat je zal sterven als je niet voor je lichaam zorgt.

De meeste mensen die ik ontmoet en waaraan ik vraag hoe het met ze gaat, antwoorden mij ; druk, druk, druk.
Druk met het verbeteren van hun woning, druk met hun werk, druk met de kinderen die ze naar school brengen en halen, druk met hun bijverdienste die nodig is om de eindjes aan elkaar te kunnen knopen. Druk met te gaan winkelen, eten maken, afwassen, kuisen… druk druk druk.
Tijd is alles wat ze constant te kort hebben en daardoor moet alles efficiënter en sneller gebeuren. Zo hopen ze wat tijd te kunnen maken voor henzelf. Lezen komt er niet meer van, dat zullen ze deze zomer eens terug proberen om te nemen als ze op reis gaan. Wandelen in de natuur moet goed ingepland worden op voorhand want anders vinden ze daar geen tijd of ruimte voor.

Wanneer gaan we nu beseffen dat het huidige moment alles is wat je ooit zult hebben?

In de zomer kunnen licht en geluid plotseling veranderen. Het is alsof de natuur zich voorbereidt op een naderende gebeurtenis.

Geuren worden intenser,

vogels worden stil,

de wind houdt op,

kleuren vervagen,

en alles klinkt hol.

Dit wordt vaak de "stilte voor de storm" genoemd.

Maar herken je ook de storm vóór de stilte?

Voel je de chaos waarin de wereld zich momenteel bevindt? De storm van de moderne welvaartsmaatschappij die bossen vernietigt, zeeën vervuilt en de lucht vergiftigt. De ongecontroleerde groei van de mensheid. Terrorisme, aanslagen en oorlogsgeweld.

Voel je hoe hevig de storm woedt, of voel je je veilig waar je woont?

Ongeveer tweeduizend jaar geleden sprak mijn spirituele leraar over het einde der tijden. Hij voorspelde ernstige klimaatveranderingen, overstromingen, aardbevingen, branden en vulkaanuitbarstingen. Hij waarschuwde voor grote oorlogen en vijandschap tussen vaders en kinderen, evenals voor hongersnood en ziekten.

De fundamentele oorzaak van de huidige chaos ligt in de geesteshouding van de mens. De mens heeft zich losgemaakt van het besef van eenheid en introduceerde het idee van het individu—"ik" in plaats van "wij."

Nu we in de storm zitten en de vernietiging steeds zichtbaarder wordt, wachten we op "de stilte na de storm."

Die komt er zeker.

Chaos is altijd een voorbode van evenwicht. Het is alleen te hopen dat de mens het verband begrijpt tussen gedachten en gevolgen.

Verlangens die niet verdwijnen nadat ze bevredigd zijn, zijn in strijd met zichzelf en zullen niet worden vervuld. De honger blijft in je woeden. We kunnen het een obsessie noemen of een verslaving: een onlesbare dorst naar een onvervulde of onbereikbare behoefte die ons tergt en gijzelt. Deze verlangens pijnigen ons en overschaduwen onze redelijkheid.

Achter die verlangens schuilt een diepere oo