De tussengedachte

We leven meestal vanuit ons lichaam en ons denken, terwijl onze werkelijkheid dieper ligt. Prikkels, emoties en oude gewoontes trekken snel de aandacht en zo vergeten we de stille, heldere laag onder alles.

Dat is de ziel.

Ze draagt een vanzelfsprekende waarheid in zich die niet geleerd hoeft te worden, al herkennen we die vaak niet door alles wat we meemaken.

Gelukkig duiken er soms tussengedachten op. Kleine invallen die ons even uit onze gewoonte halen. Het voelt alsof er iets in ons zegt dat we anders mogen kijken. Zulke kleine flitsen zijn geen toeval. Ze helpen ons langzaam uit de verwarring van de dagelijkse dualiteit te stappen.

Een tussengedachte is een zachte correctie. Ze haalt stap voor stap een oude vergissing weg en laat iets nieuws ontstaan. Niet door te duwen, maar door ruimte te maken voor wat al klopt.

Zo verliest een overtuiging stilaan haar gewicht en komt er een helder inzicht in de plaats. Die beweging werkt in twee richtingen: het overbodige valt weg en het ware wordt sterker. Daardoor wordt de innerlijke stilte opnieuw toegankelijk. De ziel krijgt meer plaats en we durven weer vertrouwen op dat stille weten.

Als we leren luisteren naar die kleine tussentonen, gaat elke stap naar binnen vanzelf. Wat niet klopt verdwijnt, wat waar is komt naar boven. En wij hoeven alleen te volgen.