Bang voor innerlijke leegte

We zijn bang voor innerlijke leegte.

Het geeft ons het gevoel van afgescheidenheid, van eenzaamheid.

We zijn samen alleen, en daarom proberen we dat gevoel op te vullen met al onze technische snufjes. Met allerlei apparaten trachten we ons met anderen te verbinden, en toch blijven we ons alleen voelen.

Door de drukte van ons dagelijkse leven lijden we aan een chronisch gebrek aan stilte. De hele dag door worden we overspoeld door lawaai en activiteit, en missen we de rust die we zo hard nodig hebben. Alle geluiden om ons heen, en alle gedachten in ons hoofd, kun je zien als een soort voedsel.

Alles wat we lezen, horen en zien, voedt onze geest.

Zonder stilte gaan we voorbij aan haar genezende kracht, en blijven we als opgejaagd wild door het leven razen.

Niemand kan in jouw plaats een ommekeer maken in je gewoonten. Jij alleen bestuurt je leven, met de keuzes die je maakt.

Ikzelf sta ’s ochtends heel vroeg op om beneden, in mijn zeteltje, gewoon in de stilte te zitten. Iedereen slaapt nog. Het enige wat ik hoor, is het zachte tikken van de klok aan de muur. Elke seconde vertelt ze me dat ik in het nu ben.

Ik verwacht niets, denk niet aan straks, en geniet van de lege ruimte die de stilte me schenkt.

Ik herinner mezelf eraan dat er op dat moment niets belangrijker is dan het moment zelf. De stilte is als een bad waarin mijn geest tot rust komt.

Daar, in die stilte, hoor ik de stem van mijn innerlijk die haar liefde voor mij uitspreekt.

Die liefde verdrijft alle onrust en angst in mij.

Vervuld van die liefde begin ik aan mijn dag, en draag ik haar aanwezigheid heel de dag met me mee.

Meditatie 18 november 2025