Overgave

In de zoektocht naar geluk, naar innerlijke rust,naar stilte of naar God zijn er veel leraren die je een weg daarnaartoe wijzen. Of het nu bidden is, wandelen in de stilte, samenkomen met andere zoekers, yoga of meditatie, er is maar één belangrijke voorwaarde: geloof.

Geloven is vertrouwen .

Het oervertrouwen dat wat onbereikbaar lijkt toch bereikt kan worden. Dat wat onmogelijk lijkt, toch mogelijk blijkt. Dat is de formule, telkens opnieuw.

Niet omdat je denkt dat je dit zelf kunt bereiken, maar omdat het een gevolg is van overgave. En die overgave ontstaat pas nadat je alles hebt geprobeerd om het zelf te verwezenlijken en telkens weer tekortschiet.

Je zag dat kinderen en eenvoudige mensen het konden. Je zag de blijdschap die zij droegen in hun vertrouwen, in hun blik.

Dat oervertrouwen blijft overeind, ook in je meest wanhopige momenten. Als alles verdwijnt waarop je hebt gerekend, verschijnt de waarheid in al haar liefde.

Je kunt dit onmogelijk forceren of vooruitlopen. Het komt vanzelf, nadat je alles hebt losgelaten. Ook jezelf.

En zelfs nadat je dat innige, heilige moment hebt beleefd, weet je opnieuw niet hoe je verder moet. Dat je hebt leren zeggen: ik weet het niet, en dat je daarvan werkelijk doordrongen bent, is voldoende.

Je mag gewoon verdergaan op die manier.

De aanwezigheid van die oerliefde zal je blijven omringen. Het is alsof er een doorgang is ontstaan naar het onbereikbare . Alsof je telkens weer mag verdwalen, omdat juist dat de beste voorwaarde is om nabij te blijven.

Ik wens iedereen die dit leest een moment van oprechte overgave.