De brug

“Hoeveel keer moet ik vergeven?” vroeg ik aan mijn liefdesleraar.

“Zeven maal zeventig maal,” antwoordde hij. Hij bedoelde daarmee: altijd.

Je moet altijd vergeven.

Zolang je de ander niet kan vergeven, kan je ook jezelf niet vergeven. Dan blijf je vastzitten in zelfverwijt, schuldgevoelens en dwanggedachten. Je raakt gevangen in je eigen kwaadheid en in je eigen veroordeling.

Wij zijn niet in staat om werkelijk iemand te veroordelen, omdat wij kijken vanuit een wereld van vergissing en onwetendheid. Mochten wij begrijpen wat waarachtige liefde is, dan zouden wij niet veroordelen. Wie werkelijk liefheeft, wil niet veroordelen, hij wil begrijpen. Dan zouden wij zien dat de ander handelt vanuit fundamentele onwetendheid.

Vergeef jezelf zoals je de ander vergeeft. Denk niet dat je jezelf ooit werkelijk kan vergeven zolang je de ander blijft veroordelen.

Liefde rekent fouten niet aan.

Liefde vertrouwt erop dat je zal ontwaken, je eigen tekorten zal inzien en ze zal herstellen wanneer je ze werkelijk begrijpt.

Liefde leert je dat zachtmoedig en liefdevol aan.

Vergeven is de brug die je met de ander verbindt en je naar de hemel terughaalt.