De Japanse onderzoeker Masaru Emoto heeft positieve en negatieve vibraties vastgelegd op foto’s.

Hij praatte dagelijks met zachtheid en liefde tot water dat hij daarna invroor.

De ijskristallen die zich gevormd hadden door de vibraties van zijn zacht stemgeluid werden mooi , samenhangend en harmonisch. Hij fotografeerde ze.

De watervlakken die hij benaderde met negatieve gevoelens vormden misvormde en agressieve kristallen.

Daarmee toont hij mij aan dat alle begin afkomstig is van het oergeluid ““aum” dat de eerste uitgesproken liefdesverklaring was.

De hele schepping zou ontstaan zijn door trilling. De trilling door de oerstem “Aum “ zoals de Boeddhist die noemt of “ in het begin was het woord” zoals de Christen ze beschrijft.

De wereld veranderen we niet door de anderen te corrigeren, maar door de bereidheid om onszelf te corrigeren, waardoor we veranderen.

Omdat ons individuele bewustzijn een deel is van het universele bewustzijn zal onze persoonlijke verandering een invloed hebben op het collectieve bewustzijn.

Het is de enige mogelijkheid om de wereld te veranderen in de wereld die jij verlangt die er zal komen.

Een rechtvaardige wereld.

Een wereld waarin harmonie en vrede heerst.

Ieder van ons bezit een innerlijke kracht die in ons bedolven zit. Soms noemen we dat een talent. Een specifieke eigenschap of een aanleg. Maar meestal kunnen we de kracht niet benoemen maar voelen we ze.

Deze uitzonderlijke kracht kan heel je leven als een uitgedoofde vulkaan in je sluimeren en nooit tot uiting komen. De omstandigheden en de ontmoetingen in je leven hebben hier een sterke invloed op.

Vaak worden de remmingen er reeds in je prilste opvoeding gelegd en wordt je ermee uitgelachen of belachelijk mee gemaakt waardoor je nog dieper in je schulp kruipt als daarvoor.

Het zijn jouw vrienden of jouw partners die je hiervan bevrijden.

Zij voelden deze bedolven kracht aan en werden er onrechtstreeks door aangetrokken.

Gunnende mensen ondersteunen je en bevestigen je. Ze trachten jouw frustraties of jouw angsten weg te nemen die bovenop jouw kracht een dikke laag van weerstand hebben opgebouwd.

Ik speel de hoofdrol niet in het toneelstuk van mijn leven.

Het zijn al de anderen rondom mij die ik ontmoet en mij omringen die belangrijk zijn.

Met hun reacties en hun vragen, beroeren ze mij. Met hun moed en hun doorzetting verwonderen ze mij. Met hun agressie en hun hebzucht verschrikken ze mij. Met hun aanwezigheid en hun liefde troosten ze mij.

Het gaat om hen. Zij tonen mij waar ik ben of niet ben in mijn evolutie naar de waarheid. Zij tonen mij waar ik sta met mijn liefde, mijn vrijgevigheid, mijn geduld.

Elke mens is een verzameling van ontelbare andere mensen die als een estafettespel het leven aan elkaar hebben doorgegeven . Onze genen zijn met hen gevuld .

Elke mens is tevens ook de drager van ontelbare nieuwe mensen die in hem of haar reeds aanwezig zijn in de vorm van zaad of eierstokken.

Bij het maken van onze stamboom komen we tenslotte allemaal uit bij het eerste begin. Toen uit het bewegingsloze het leven ontstond. De geboorte van het iets uit de baarmoeder van het niets.

Hoe ook de huidige mens gemuteerd is tot wie hij nu is, heeft geen belang, indien we de ketting schakel per schakel volgen komen we terecht bij het begin. Voorbij de eerste mens, voorbij het eerste dier, voorbij het eerste leven dat zich in vorm veruiterlijkte.

Ga niet weg.

Blijf nog even.

Jij verdwijnt in de volheid en ik blijf in de leegte.

Je zei me dat de tijd vol voor je was.

Dat is omdat alles vol voor je geworden is.

De volle leegte waar over je zo vaak sprak en ik de betekenis er nooit van begreep.

Blijf nog even.

De jezuïeten vertelde mij dat ik direct na mijn dood voor een rechtbank zou verschijnen waar een rechter mijn goede en mijn slechte daden blootlegt en mij straft of beloont naargelang ik geleefd heb. Ik zou naar de hemel of naar de hel gestuurd worden of naar het vagevuur. In het vagevuur zou ik boeten voor mijn misdaden en nadat ik mijn straf uitgezeten had zou ik naar de hemel mogen.

Straf en boete.

Het heeft lang in mijn hoofd gespeeld want ik geloofde de “grote mensen“ zoals ik toen de volwassenen noemde.

We onderschatten de waarde van “er eens een het nachtje over te slapen” als we voor moeilijke beslissingen staan.

Het meest productieve denken bestaat uit de afwisseling van actief denken en non actief denken (het niet denken).

Van zodra we geleerd hebben om ons brein bewust te gebruiken en het daarna bewust tot stilstand kunnen brengen, krijgen we de creatiefste oplossingen voor al onze problemen.

Deze oefening kan je in je dagelijks leven inlassen.

Als tuinontwerper gebruikte ik die techniek spontaan nog voor ik leerde mediteren.

De eerste dag zette ik al de meetkundige lijnen vast, de plaats van de woning, de bestaande bomen, de erfgrens. Dan liet ik alles bezinken.

Jij bent de vergissing niet.

Ik heb mij vergist.

Ik projecteerde mijn verwachtingen op het scherm van jouw werkelijkheid.

Ik heb mijn verlangens als eisen over jouw beperkingen gelegd. Verstikkend en verlammend moet dat voor jou geweest zijn.

Mijn sprookjes mochten geen werkelijkheid worden, gelukkig heb je je verzet.

Steeds opnieuw verscheen je in een andere vorm op het podium van mijn leven en telkens eindigde het stuk op dezelfde manier. Zonder applaus bleef ik alleen achter in een lege zaal.

Toen wekte de zaalwachter mij uit mijn slaap en wees me de weg naar buiten. De nacht had de straten nat geregend met haar tranen. Duisternis heeft geen schaduw.

Sommige ontmoetingen vullen perfect in wat je had verwacht.

De persoon klopt helemaal met jouw droombeeld.

Alsof de kopie van de persoon reeds jaren in je hoofd zat en je eindelijk het origineel ontmoet.

Hetgeen je ontmoet is enkel jouw illusie en niet de werkelijkheid die geen illusies kent.

Zolang we verwachten, verlangen wij iets te ontvangen dat we denken nodig te hebben .Begeren is een nog veel grotere honger die ons tot verslaving kan leiden.

Het tekort dat we in onszelf voelen is vaak het gevolg van een afwijzing uit onze kindertijd , en meestal niet te achterhalen hoe deze ontstaan is.

Maar zelfs voor de mensen die een rechtstreekse aanleiding vinden tussen wat hen overkwam en de pijn die dat teweeg bracht, weten niet hoe ze dit in henzelf ooit kunnen genezen.

“Ik word oud zei de boom toen hij zichzelf zag in het rimpelende water. “

Hij projecteerde de rimpels van het water naar de rimpels van ouderdom in zichzelf.

Dat is projectie.

We projecteren onze afkeuren en onze voorkeuren op de anderen en veroordelen ze .

Wat je in de andere afkeurt moet je in jezelf veranderen .

Dan valt de afkeuring en de kritiek naar de andere van zelf weg.

Jouw afkeuring en veroordeling wordt begrip.

Het is het negatieve gedrag van de andere die je op jouw eigen negatieve

Wij zijn creatieve wezens die over alles nadenken en voor elk probleem talrijke oplossingen vinden. Een brein zonder beperkingen schept de mooiste fantasieën maar ontdekt ook , als bij toeval ,wonderlijke nieuwigheden.

Zo ontstaan er constant nieuwe veronderstellingen. Ze stellen de oude gedachten steeds in vraag, en dat is goed .

Een gedachte is als een wolk, steeds verandert ze van vorm.

Zo las ik een mooi inspirerend verhaal over twee zielen die in de bardo ( het leven tussen twee levens) genoten van elkaars vriendschap en samen hun vorige levens op aarde evalueerden.

Als kind was ik gefascineerd door het verhaal van de rijke jongeling die monnik werd en de wereld verliet en voor armoede en soberheid koos. Franciscus van Assisi .

Met deze daad koos hij voor de grootste rijkdom die je op aarde kan vinden.

Ook Boeddha koos daarvoor en ontvluchtte het Koninklijk paleis en werd asceet. Jezus had geen eigendommen behalve zijn sobere kleding. Hij bezat het hoogste bewustzijn dat je kan bezitten, namelijk de absolute waarheid, en verliet de zalige rust van de eenheid ,om uit liefde,ons uit onze dwaling te helpen.

Franciscus praatte met de dieren.

De meeste mensen hebben een publiek leven en een geheim leven.

Het geheime leven ,daar schamen we ons voor ,of we zijn bang dat de mensen waarvan we houden ons daar voor uit de weg zullen gaan.

Soms kampen we met een verslaving en trachten we die te verstoppen voor de anderen of ontkennen we dit voor onszelf.

In zelfbedrog zijn we meesterlijk.

Hetgeen we verborgen houden zal toch vroeg of laat naar buiten komen .

De driften en onderdrukte gevoelens die we trachten te verbergen uiten zich onrechtstreeks in ons leven. Bijvoorbeeld , Iemand die vecht tegen zijn gevoel van eenzaamheid en zijn grote behoefte aan gezelschap zal de leegte in zichzelf trachten op te vullen door te snoepen of veel te eten.

Het huis van iemand die lui is zal er op den duur vuil en slordig uitzien.

Heelheid is steeds op zoek naar evenwicht en herstelt alle onevenwicht.

Ons lichaam bezit de kracht en de mogelijkheid om te genezen wat ziek is.

Heelheid en gezondheid horen bij elkaar.

Alle cellen van ons lichaam (60 biljoen) communiceren met elkaar. Elke cel is verbonden met elkaar.

Geen enkele cel is belangrijker dan een andere, ze dienen allen het algemene evenwicht.

Alle cellen passen zich aan bij veranderingen van de omgeving. De innerlijke maar ook de uiterlijke omgeving.

Houd er mee op de ware te zoeken.

Word zelf de ware.

Wij zoeken het ideale buiten onszelf omdat wij tegen onze eigen zwakheden en onvolmaaktheden aanbotsen.

Onze individuele beoordelingen over wat goed is of wat fout is, bepalen hoe we over onszelf en de anderen denken.

Deze beoordelingen werden in ons brein gebeiteld door de jaren lange beïnvloeding van onze opvoeders.

Het is alsof ons brein in een gietvorm gegoten werd toen we klein waren en nu verhard in ons aanwezig is.

We werden net als een robot geprogrammeerd om menselijk te zijn.

De oude Grieken maakten een onderscheid tussen de kloktijd (chronos- tijd ) en de subjectieve innerlijke tijdsbeleving (kairos-tijd).

In onze samenleving zijn er veel deadlines waarmee iedereen rekening moet houden. Spijtig genoeg is er veel te veel klok-tijd aanwezig omdat de leuze van ons systeem steunt op time is money. De productiviteit wordt berekend per uur, per minuut en zelfs per seconde. In de sportwereld worden de honderdsten van seconden geteld om de winnaars te kennen, zo dicht naderen de atleten de grenzen van het uiterste.

Mijn lichaam is de ruimte waarin ik mij beweeg.
Ik ben mijn lichaam niet. Zoals ik het huis niet ben waarin ik woon.
Mijn lichaam is vergankelijk en kwetsbaar terwijl ik zelf tijdloos en altijd ben.

Dat “altijd” heb ik versnipperd en ingedeeld in tijd. Een creatie van mijn verstand. Tijd is verbonden aan beweging en aan snelheid.

Als ik de wereld stil zet in mijn hoofd en blijf rusten in één moment dan zie ik de tijd bewegen in dat moment. Zoals de sneeuwvlokjes in een toverbol.

Tijd en ruimte zit in jou.
Jij zit niet in tijd en ruimte.

Zowel tijd als ruimte zijn begrippen maar geen werkelijkheid.
De werkelijkheid heeft geen ruimte nodig noch tijd om te bestaan.

Ze bestaat gewoon.
Zonder ruimte.
Zonder tijd.

Doordat wij onszelf als geboren identiteiten beoordelen hebben we ons gescheiden van de bestaande energie waaruit wij ontstaan zijn.

Tijd en ruimte zijn begrippen die we met ons verstand gemaakt hebben tot onze werkelijkheid, maar in feite niet bestaan.

Tijd is dood. Gestorven in het verleden en ongeboren in de toekomst.

Enkel het moment bestaat en is levend.

Dit moment is altijd.

Als de klok om middernacht op 12 uur tikt, tikt ze op dat moment tegelijkertijd de volgende ochtend in. Vandaag en gisteren vallen samen in dat moment.