De jezuïeten vertelde mij dat ik direct na mijn dood voor een rechtbank zou verschijnen waar een rechter mijn goede en mijn slechte daden blootlegt en mij straft of beloont naargelang ik geleefd heb. Ik zou naar de hemel of naar de hel gestuurd worden of naar het vagevuur. In het vagevuur zou ik boeten voor mijn misdaden en nadat ik mijn straf uitgezeten had zou ik naar de hemel mogen.

Straf en boete.

Het heeft lang in mijn hoofd gespeeld want ik geloofde de “grote mensen“ zoals ik toen de volwassenen noemde.

We onderschatten de waarde van “er eens een het nachtje over te slapen” als we voor moeilijke beslissingen staan.

Het meest productieve denken bestaat uit de afwisseling van actief denken en non actief denken (het niet denken).

Van zodra we geleerd hebben om ons brein bewust te gebruiken en het daarna bewust tot stilstand kunnen brengen, krijgen we de creatiefste oplossingen voor al onze problemen.

Deze oefening kan je in je dagelijks leven inlassen.

Als tuinontwerper gebruikte ik die techniek spontaan nog voor ik leerde mediteren.

De eerste dag zette ik al de meetkundige lijnen vast, de plaats van de woning, de bestaande bomen, de erfgrens. Dan liet ik alles bezinken.

Jij bent de vergissing niet.

Ik heb mij vergist.

Ik projecteerde mijn verwachtingen op het scherm van jouw werkelijkheid.

Ik heb mijn verlangens als eisen over jouw beperkingen gelegd. Verstikkend en verlammend moet dat voor jou geweest zijn.

Mijn sprookjes mochten geen werkelijkheid worden, gelukkig heb je je verzet.

Steeds opnieuw verscheen je in een andere vorm op het podium van mijn leven en telkens eindigde het stuk op dezelfde manier. Zonder applaus bleef ik alleen achter in een lege zaal.

Toen wekte de zaalwachter mij uit mijn slaap en wees me de weg naar buiten. De nacht had de straten nat geregend met haar tranen. Duisternis heeft geen schaduw.

Sommige ontmoetingen vullen perfect in wat je had verwacht.

De persoon klopt helemaal met jouw droombeeld.

Alsof de kopie van de persoon reeds jaren in je hoofd zat en je eindelijk het origineel ontmoet.

Hetgeen je ontmoet is enkel jouw illusie en niet de werkelijkheid die geen illusies kent.

Zolang we verwachten, verlangen wij iets te ontvangen dat we denken nodig te hebben .Begeren is een nog veel grotere honger die ons tot verslaving kan leiden.

Het tekort dat we in onszelf voelen is vaak het gevolg van een afwijzing uit onze kindertijd , en meestal niet te achterhalen hoe deze ontstaan is.

Maar zelfs voor de mensen die een rechtstreekse aanleiding vinden tussen wat hen overkwam en de pijn die dat teweeg bracht, weten niet hoe ze dit in henzelf ooit kunnen genezen.

“Ik word oud zei de boom toen hij zichzelf zag in het rimpelende water. “

Hij projecteerde de rimpels van het water naar de rimpels van ouderdom in zichzelf.

Dat is projectie.

We projecteren onze afkeuren en onze voorkeuren op de anderen en veroordelen ze .

Wat je in de andere afkeurt moet je in jezelf veranderen .

Dan valt de afkeuring en de kritiek naar de andere van zelf weg.

Jouw afkeuring en veroordeling wordt begrip.

Het is het negatieve gedrag van de andere die je op jouw eigen negatieve

Wij zijn creatieve wezens die over alles nadenken en voor elk probleem talrijke oplossingen vinden. Een brein zonder beperkingen schept de mooiste fantasieën maar ontdekt ook , als bij toeval ,wonderlijke nieuwigheden.

Zo ontstaan er constant nieuwe veronderstellingen. Ze stellen de oude gedachten steeds in vraag, en dat is goed .

Een gedachte is als een wolk, steeds verandert ze van vorm.

Zo las ik een mooi inspirerend verhaal over twee zielen die in de bardo ( het leven tussen twee levens) genoten van elkaars vriendschap en samen hun vorige levens op aarde evalueerden.

Als kind was ik gefascineerd door het verhaal van de rijke jongeling die monnik werd en de wereld verliet en voor armoede en soberheid koos. Franciscus van Assisi .

Met deze daad koos hij voor de grootste rijkdom die je op aarde kan vinden.

Ook Boeddha koos daarvoor en ontvluchtte het Koninklijk paleis en werd asceet. Jezus had geen eigendommen behalve zijn sobere kleding. Hij bezat het hoogste bewustzijn dat je kan bezitten, namelijk de absolute waarheid, en verliet de zalige rust van de eenheid ,om uit liefde,ons uit onze dwaling te helpen.

Franciscus praatte met de dieren.

De meeste mensen hebben een publiek leven en een geheim leven.

Het geheime leven ,daar schamen we ons voor ,of we zijn bang dat de mensen waarvan we houden ons daar voor uit de weg zullen gaan.

Soms kampen we met een verslaving en trachten we die te verstoppen voor de anderen of ontkennen we dit voor onszelf.

In zelfbedrog zijn we meesterlijk.

Hetgeen we verborgen houden zal toch vroeg of laat naar buiten komen .

De driften en onderdrukte gevoelens die we trachten te verbergen uiten zich onrechtstreeks in ons leven. Bijvoorbeeld , Iemand die vecht tegen zijn gevoel van eenzaamheid en zijn grote behoefte aan gezelschap zal de leegte in zichzelf trachten op te vullen door te snoepen of veel te eten.

Het huis van iemand die lui is zal er op den duur vuil en slordig uitzien.

Heelheid is steeds op zoek naar evenwicht en herstelt alle onevenwicht.

Ons lichaam bezit de kracht en de mogelijkheid om te genezen wat ziek is.

Heelheid en gezondheid horen bij elkaar.

Alle cellen van ons lichaam (60 biljoen) communiceren met elkaar. Elke cel is verbonden met elkaar.

Geen enkele cel is belangrijker dan een andere, ze dienen allen het algemene evenwicht.

Alle cellen passen zich aan bij veranderingen van de omgeving. De innerlijke maar ook de uiterlijke omgeving.

Houd er mee op de ware te zoeken.

Word zelf de ware.

Wij zoeken het ideale buiten onszelf omdat wij tegen onze eigen zwakheden en onvolmaaktheden aanbotsen.

Onze individuele beoordelingen over wat goed is of wat fout is, bepalen hoe we over onszelf en de anderen denken.

Deze beoordelingen werden in ons brein gebeiteld door de jaren lange beïnvloeding van onze opvoeders.

Het is alsof ons brein in een gietvorm gegoten werd toen we klein waren en nu verhard in ons aanwezig is.

We werden net als een robot geprogrammeerd om menselijk te zijn.

De oude Grieken maakten een onderscheid tussen de kloktijd (chronos- tijd ) en de subjectieve innerlijke tijdsbeleving (kairos-tijd).

In onze samenleving zijn er veel deadlines waarmee iedereen rekening moet houden. Spijtig genoeg is er veel te veel klok-tijd aanwezig omdat de leuze van ons systeem steunt op time is money. De productiviteit wordt berekend per uur, per minuut en zelfs per seconde. In de sportwereld worden de honderdsten van seconden geteld om de winnaars te kennen, zo dicht naderen de atleten de grenzen van het uiterste.

Mijn lichaam is de ruimte waarin ik mij beweeg.
Ik ben mijn lichaam niet. Zoals ik het huis niet ben waarin ik woon.
Mijn lichaam is vergankelijk en kwetsbaar terwijl ik zelf tijdloos en altijd ben.

Dat “altijd” heb ik versnipperd en ingedeeld in tijd. Een creatie van mijn verstand. Tijd is verbonden aan beweging en aan snelheid.

Als ik de wereld stil zet in mijn hoofd en blijf rusten in één moment dan zie ik de tijd bewegen in dat moment. Zoals de sneeuwvlokjes in een toverbol.

Tijd en ruimte zit in jou.
Jij zit niet in tijd en ruimte.

Zowel tijd als ruimte zijn begrippen maar geen werkelijkheid.
De werkelijkheid heeft geen ruimte nodig noch tijd om te bestaan.

Ze bestaat gewoon.
Zonder ruimte.
Zonder tijd.

Doordat wij onszelf als geboren identiteiten beoordelen hebben we ons gescheiden van de bestaande energie waaruit wij ontstaan zijn.

Tijd en ruimte zijn begrippen die we met ons verstand gemaakt hebben tot onze werkelijkheid, maar in feite niet bestaan.

Tijd is dood. Gestorven in het verleden en ongeboren in de toekomst.

Enkel het moment bestaat en is levend.

Dit moment is altijd.

Als de klok om middernacht op 12 uur tikt, tikt ze op dat moment tegelijkertijd de volgende ochtend in. Vandaag en gisteren vallen samen in dat moment.

Naargelang je afdaalt in de zee merkten de wetenschappers dat er als het ware verschillende lagen op elkaar liggen. In elke laag zwemmen er vissen en zeedieren die niet naar de andere lagen afdalen of opklimmen, alsof er grenzen zijn.

In onze samenleving bezitten we ook die verschillende lagen van volkerengroepen die zich niet met elkaar mengen. Word je in een bepaalde laag geboren dan heb je de kans om in die laag je leven verder te zetten. Toch gebeurt het dat je van een hogere laag in een lagere laag terecht komt ten gevolge van tegenslag of je eigen wangedrag of door jouw geestelijke instelling, jouw eigen keuze.

We kunnen ons brein verschillende eigenschappen toeschrijven.

Ons Instinctief brein.

Ons Emotioneel brein

Ons Intelligent brein

Ons Intuïtief brein

Ik kies zelf welk brein ik inactiveer of activeer.

De wilskracht en de vrije keuze ben ik. Mijn brein is het apparaat of het instrument dat door mij gestuurd wordt. Bij de meeste mensen is het spijtig genoeg nog steeds andersom en regeert één van de vier breinen over hen.

Het is onmogelijk om niet te geloven wat je ziet.

Het is even onmogelijk om te zien wat je niet gelooft.

Dankzij ervaringen verzamelen we onze waarnemingen en we beoordelen deze waarnemingen naargelang onze waardeoordelen.

Deze waardeoordelen worden ons van kleins af aan aangeleerd door onze opvoeders.

Geboetseerd in de vorm die ze van ons maakten missen we de mogelijkheid om te zijn wie we werkelijk zijn en lijkt het ons onmogelijk om uit die vorm te ontsnappen.

Van zodra je weet dat het leven steeds de harmonie van het geheel in balans houdt, kan je erop vertrouwen dat alles goed komt. Dit natuurlijke streven naar harmonie is geruststellend. De chaos die eraan vooraf gaat is een rechtzetting van een verstoring van het algemene evenwicht. Dit vertrouwen geeft geduld en aanvaarding in de kwade dagen en relativeert het succes van de goede dagen.

Ik zadelde een roze wolk op om naar het gouden licht te kunnen reizen.

Pessimisme is de broer van wantrouwen.

Duisternis is gebrek aan kennis.

De waarheid geeft licht.

Er bestaat geen kaars die duisternis schijnt maar wel gedachten die duisternis scheppen.

En als het licht je verblindt dan sluit je je ogen en draai dan het loket van je gedachten op slot.

Zoek de oren van je hart.

Open de ogen van je ziel.

Zet jouw zintuigen even op pauze en verwacht niets.

Omdat de meesten onder ons zich niets herinneren van wie we waren voor we geboren werden, nemen we aan dat onze geboorte het begin is van ons bestaan. Daardoor nemen we ook automatisch aan dat onze dood het einde is van ons bestaan, want wie gelooft in geboorte gelooft meestal ook in de dood. Door het geloof in de geboorte ontstaat het begrip “ik“ en tevens het begrip “nu“ Individualisme en tijd .

Door het geloof in de dood ontstaat de overtuiging dat het “ik” verdwijnt en dat jouw tijd stopt. Hetgeen we zintuiglijk kunnen waarnemen nemen we aan als waar .