Een bedelaar zat op een oude houten kist in de buurt van het station. Alle dagen zat hij te bedelen en ’s nachts legde hij een zeiltje over de kist zodat hij een tentje had om onder te slapen. Op een dag kwam er een vrouw voorbij die hem vroeg wat er eigenlijk in die kist zat. De bedelaar zei: “Niets. “
Tien jaar later kwam er een man voorbij die hem vroeg: “Ben je zeker dat er niets in die kist zit?” De bedelaar zei dat hij zeker was. Twintig jaar later kwam de man terug in de stad waar de bedelaar woonde en hij was benieuwd of de bedelaar nog leefde. En ja, de bedelaar zat nog steeds op de kist met een bedelende hand te bedelen. De man vroeg hem:” Heb je al eens in de kist gekeken?“


Om de taal van onze ziel te verstaan, hebben we een tolk nodig. Soms vertaalt zij de zielentaal in muziek die ons gevoelens geeft van kracht of troost of van verlangen.



Soms kan het dankzij de schoonheid van een landschap of van een kunstwerk zijn dat de tolk je in de rust en de vreugde van je ziel brengt .



Ook door het lezen van poëzie of van teksten brengt de tolk je naar de stille liefdevolle diepten van je ziel. Hebben we rede en verstand nodig om onze ziel te kennen?

De “volledige “ mens was volgens de Griekse mythologie een wezen dat de twee seksen , mannelijk en vrouwelijk , in één persoon bezat. Deze mens was voor de god Zeus te perfect en daarom scheidde hij het wezen in een man en in een vrouw. Dat zou de reden zijn dat de mannen zo verlangen naar de vrouwen en de vrouwen zo verlangen naar de mannen.

De magische kracht van de verliefdheid , die alle rede overtreft , verenigt terug de man en de vrouw zodat ze opnieuw één wezen zijn.

Vandaag is het verstandiger om niet hardop over God te praten. Ook al willen diegenen die Hem kennen het van blijdschap van de daken roepen. Er is sinds eeuwen door de mens al zoveel misbruik gemaakt van de naam van God.

Genezers werden er rijk van. Machthebbers gooiden erzand mee in de ogen van de mensen. Extremisten eisten hun visie op met geweld in de naam van God.Toch nodigt De Boeddhist ons uit om een tijdje God te vergeten en er niet naar te verlangen. Hij is ervan overtuigd dat alle pijn en verdriet voortkomen uit ons verlangen. En verlangen naar God is meestal het gevolg van het verlangen naar eeuwig leven en onsterfelijkheid.

Ze speelt piano op de toetsen van mijn ziel.Ze spreekt de taal van de muziek en brengt de vrolijkheid en de levenskracht van Mozart terug tot leven. Wat hij voelde vertolkt zij en ik voel hem, door haar, in mij.Wat een eenheid buiten de tijd. Hoe mooi is het dat Mozart zijn gevoelens van levensvreugde met stokjes en bolletjes op notenbalken schreef, als dode tekens op wit papier, en dat Mitsuko die telkens opnieuw tot leven brengt?Zo bloeit de perelaar die grootvader nog plantte elk jaar opnieuw. Ik betrapte mij erop dat ik blij werd als ik de gaatjes in de tuinkussens zag die mijn overleden vriend er nog in gebrand had met zijn sigaret. Die gaatjes brachten hem levendig terug bij mij. Onze vriendschap staat gegrift op de notenbalk van mijn ziel. Onsterfelijk aanwezig en nog even levendig als toen we nog samen zaten in de tuin.

Alvorens de schildersezel op te stellen en het pallet vol verf te spuiten, zal de kunstenaar een stilleven samenstellen door een compositie te maken. Hij brengt de verschillende elementen bij elkaar tot hij in hoogte en in breedte, in vorm en in kleur een mooie compositie heeft samengesteld.

Dan opent of sluit hij de gordijnen om de lichtinval op zijn compositie te regelen. De achtergrond zal zijn compositie niet verstoren, omdat ze ten dienste staat van de compositie en enkel maar dienst doet als scherm waarop het stilleven wordt geprojecteerd. 

‘Heb je al gehoord van de zeven, de zeven, heb je al gehoord van de zevensprong …’Dit oude kinderliedje spreekt over de zevensprong en dit bracht me naar het volksgezegde ‘Ik zit in de zevende hemel’, dat waarschijnlijk afgeleid werd vanuit de Koran en de Talmoed die over de zevende hemel schrijven.

Paulus zegt dat hij tot in een derde hemel werd opgetrokken. Hij zag drie hemelen, de dampkring, de sterrenhemel en de hemel waar God en de engelen verbleven.

Hoe komt het dat sommige ontmoetingen zo’n grote invloed op je hebben? 

Je voelde warmte en liefde en je voelde een onverklaarbare aantrekkingskracht.

Maar evengoed kom je mensen tegen waarvan je haar recht overeind komt te staan. De negativiteit kleeft aan je lijf als een bloedzuiger en je kan maar niet vinden wat de oorzaak daarvan is. 

Sommige mensen verklaarden me dat je deze mensen kent vanuit een vroeger leven en dat je er toen aangename of onaangename ervaringen mee had. 

Zelf heb ik geen tastbare herinneringen aan vroegere levens, dus kan ik dat niet bevestigen. Met plaatsen heb ik al wel speciale ervaringen gehad, ik herkende plaatsen terwijl ik er nog nooit geweest kon zijn. Maar die had ik misschien gezien toen ik nog heel klein was en in mijn onderbewustzijn opgenomen. 

Elke activiteit, zowel die van het verleden als die in de toekomst, worden enkel in het heden, in het moment,werkelijkheid.De enige werkelijkheid is de toestand van het moment. Dit moment. Al de andere momenten liggen in het verleden en zijn voorbij of moeten nog komen in de toekomst.Wij zijn de uitvinders van de tijd.Dankzij ons verstand.Zonder verstand zouden we geen besef hebben van tijd.Mensen die dementeren verliezen elk contact met tijd.

Pijn en verdriet is een onderdeel van ons leven. We kunnen het niet uit de weg gaan, het overkomt ons allemaal, onverwachts, ongevraagd en vooral ongewenst. 

Ziekte of een ongeluk waardoor we onze vitaliteit en onze beweeglijkheid verliezen, maken een einde aan een zorgeloze periode in ons leven. Dat beseffen we pas echt na dat ongeluk. 

Het is alsof we op dit moment niet ten volle kunnen genieten van hetgeen we hebben en dit pas waarderen als we het kwijt zijn.

Het is alsof de ziel, die de kern in ons wezen is, een magnetische kracht op ons gevoel uitoefent. Zonder dit te kunnen staven en zonder enig bewijs, bezitten we de zekerheid dat er veel meer is dan wat wij met onze zintuigen kunnen waarnemen.De verwondering en de bewondering voor het leven overtuigt ons ervan dat er veel meer moet zijn dan louter toeval. Deze overtuiging wordt dan voor een stuk weggenomen door de lotsbestemmingen die we zelf en rondom ons opmerken. Ongelukken en drama’s, oorlogen,honger en geweld kunnen we geen plaats geven en daarom twijfelen we steeds of het leven wel uit liefde geboren is.

Wat we wensen, bezit een grote aantrekkingskracht. Zelfs in die mate dat het niet bekomen van een wens ons angstig maakt of stress opwekt.Stress is een verdoken angstvorm. Zodra stress ons evenwicht verstoort, moeten we op zoek gaan naar het verlangen, de wens, onze verwachting die de oorzaak is van deze onrust.Voor de ene is dat willen slagen voor zijn examen, de andere verwacht alweer een slapeloze nacht en is bang om te gaan slapen, de andere is bang om zijn job te verliezen… Iedere angst is gekoppeld aan een verlangen of aan een negatieve ervaring of zelfs aan een voorstelling van een mogelijk scenario. Een ingebeelde mogelijkheid.

Emoties van twijfel, onzekerheid, onrust, verdriet of angst wijzen ons erop dat wat we doen of denken niet strookt met de overtuigingen die onbewust in ons genesteld zijn.Er is dus een innerlijk conflict ten gevolge van tegenstrijdige interpretaties in jezelf.Die onbewuste overtuigingen zouden ontmaskerd moeten worden om de harmonie in onze gedachten te herstellen.

De uiterlijke omstandigheden van het leven maken niet dat je jezelf veilig of onveilig voelt. Ze openbaren je slechts jouw innerlijke programmering. De ene kan zich veilig voelen met enkele euro’s in zijn zak, terwijl de ander zich onveilig voelt met een miljoen euro op de bank.Je veiligheidsgevoel openbaart automatisch je vrees en angst als de buitenwereld zich niet gedraagt volgens de regels van jouw programmering van zekerheden.

Jaques Brel zingt in het lied Laat me niet alleen de radeloze tekst: “Laat me dan ten minste de schaduw zijn van je hand, de schaduw van je hond.” Een andere mens mag je nooit in je leven tot zo’n uitspraak brengen. Liefde kan verslavend zijn. Verslaving is gevaarlijke afhankelijkheid. Je bent als een weerloze slaaf geketend aan je verslaving en dat kan ook je liefde voor iets of voor iemand zijn. Passie kan ontaarden in obsessie.

Telkens opnieuw horen we zeggen: ‘Leer los te laten’.

Hoe moeilijk is het om je eigen kind los te laten dat niets meer van jou wil weten en je steeds verwijten maakt?

De liefde die je voor dat kind voelt zit in elke vezel en in elke cel van je lichaam. Het is alsof je sterft als je die liefde afwijst.

Liefde hecht zich als vanzelf, omdat liefde van nature éénheid is en niet gescheiden.

Hoe lang is het geleden dat je gewoon in een zeteltje bent gaan zitten en niets gedaan hebt of aan niets gedacht hebt?

Zitten zonder je gedachten te organiseren of te overwegen of na te denken over vroeger of morgen. Je mails onbeantwoord laten en je telefoon uitzetten. Zitten en je kostbare tijd verkwisten door niets te doen.

Is jouw leven ook zo ‘druk,druk, druk’?

Hoe lang is het geleden dat je helemaal alleen in de natuur bent gaan wandelen? Zonder vriend, zonder hond? Jij alleen een uur lang wandelen.

Er is maar één leven dat zich uitdrukt in (voor ons) ontelbare vormen.

Elke vorm leeft onder de toelating van alle andere vormen. En niets bestaat uit zichzelf.

Alles leeft in het bewustzijn van elke vorm.

Het creatieve karakter van het geheel schept constant nieuwe combinaties.

Al hetgeen dat is, is het gevolg van de uitdrukkingskracht van het leven.

De oude vorm vernieuwt zichzelf in nieuwe vormen. Het oude verdwijnt en het nieuwe verschijnt. De onmetelijkheid van de vernieuwing toont ons de wil en het karakter van het leven om zich uit te drukken.

De mensheid bevindt zich in een kritieke fase in haar ontwikkeling.

In deze tijden van extreme verwarring is er meer dan ooit nood aan krachtig onderricht. 

Doch, de moderne mens koos het pad van de vrijheid, van de persoonlijke ontwikkeling, van de bescherming van het individu. De mens van vandaag laat zich niet meer leiden door godsdienst of morele waarden. De persoonlijke vrijheid en de vrije meningsuiting staan vooraan op de agenda. Plezier maken is belangrijker dan dieptegang of zingeving. Verwerven en behouden wordt ons van kleins af aan aangeleerd. Argwaan is veiliger dan vertrouwen schenken en in deze negatieve sfeer evolueert de mens vandaag. 

Zonder verstandelijk te begrijpen heb ik van kleins af aan steeds geweten dat ik niet dood zou zijn na mijn dood.

Ik voelde spontaan aan dat er zich een groot misterie schuilhield achter de dood.

Ik zie mezelf nog op mijn knieën zitten bij de kartonnen doos waar een kuikentje onder een warme lamp aan het vechten was om in leven te blijven. Toen het uiteindelijk stopte met ademen en stil werd, zag ik hoe de dood haar uit het lijden verlost had. Haar lijfje voelde leeg aan nu haar ziel weg was.