Doorzichtig

Stel je voor dat heel jouw lichaam en al jouw organen van glas zouden zijn. Tijdens een wandeling zouden we het landschap door jou heen kunnen zien. Het licht zou geen schaduw maken maar zacht door je heen vallen, alsof er niets was dat het tegenhield.

De lucht buiten jouw lichaam zou zonder grens overgaan in de lucht binnenin jou. De zuurstof die je inademt, is nooit echt afgescheiden van de wereld rondom jou. Ze beweegt alleen even door een andere vorm.

Misschien is dat ook zo met het leven zelf.

En stroomt het leven niet alleen door ons, maar is het overal aanwezig, binnen en buiten ons lichaam tegelijk. Ons lichaam is dan geen afgesloten wezen maar een tijdelijke vorm, zoals een glazen lamp waardoor licht zichtbaar wordt.

De stroom die een nachtlampje doet branden, ontstaat niet in het lampje zelf. Ze loopt er alleen doorheen. En wanneer het lampje breekt, verdwijnt de stroom niet. Het licht dooft op die plaats, maar de elektriciteit gaat verder.

Zo is ook ons lichaam slechts de vorm waarin het leven even zichtbaar wordt.

En wanneer die vorm verdwijnt, stroomt het leven verder. Want diep vanbinnen zijn wij niet het lampje, maar de stroom die erin brandt.